2000 t/m 2009


Uit de jutter, week 29 2009:

Krantenartikel

Uit de jutter, 19 juli 2009:

Krantenartikel verbeteringen in De Veilige Haven

Uit de IJmuider Courant 16 Februari 2009
Door Hein Flach

De Veilige Haven probeert nieuw toestel uit

 “Een interactieve speeltuin”

IJMUIDEN – De winterslaap is voorbij, het nieuwe speeltuinseizoen weer begonnen. Speeltuin De Veilige Haven, gelegen achter zwembad De Heerenduinen, opende zaterdag met een primeur: de ‘Neos’ een uit Amerika overgewaaid interactief speeltoestel. De kinderen moeten nog wel even wennen: een computerachtig apparaat in een nostalgisch aandoende speeltuin, dat ook nog eens robotachtige geluiden maakt. Om 13:00 uur zaterdag gaan de hekken open voor een nieuw speelseizoen. Entree: 75 cent. Terwijl tientallen kinderen de tuin in rennen zitten de ouders lekker in het zonnetje bij de snoepwinkel koffie te drinken. Beheerder Jaap Stegemeijer, afgelopen week 65 jaar geworden, toont de nieuwe aankoop. “Ik heb hem vanmorgen aangesloten. Het is een soort computerspel. Zelf heb ik er nog niet mee gespeeld. Het is iets voor de iets grotere kinderen. Verleden jaar was ik op een beurs in Arnhem, en ze vertelden me dat er in Amerika iets nieuws in de maak was. Je kon er allerlei spellen mee doen, een ding met een hoop knoppies en punten tellen enzo. Het toestel is op proef, als hij na 3 maanden niet bevalt krijg ik mijn geld terug.” Wie betaalt dit allemaal? Want van de entree is zo een duur toestel moeilijk te bekostigen. De Veilige Haven telt 300 leden en had vorig seizoen 52.000 bezoekers. Maar Stegemeijer is handig in het bijeen sprokkelen van geld. “We hebben een heel goed lopen snoepwinkeltje, we verkopen koffie, thee en limonade. Het entreegeld gebruiken we voor het onderhoud, want dat kost ook een hoop geld. Maar we zijn me zijn allen en we halen het overal vandaan. Bijvoorbeeld, vorig jaar kreeg ik van de kringloopwinkel Heemskerk een deel van de opbrengst van een veiling. Dan de Vomar bonnen Aktie, op jaarbasis levert dat toch gauw 2000 euro op. Al die kleine beetjes tikken aan”. Twee meisjes staan nog wat onwennig naar de Neos te staren. Die maakt rare geluiden terug. Lichtjes flikkeren, op een beeldscherm verschijnt een getal en de letters Music machine. Stegemeijer moedigt ze aan. “Daarboven! Geef hem een klap. En dan gaat de puntentelling! Daarop! Drukken! Rennen! Houd’m in de gaten, want hij gaat vanzelf uit.” Stegemeijer is hier achtien jaar geleden met zijn vrouw Nel begonnen. “De kinderen die bij mij speelden, die komen nou met een kleintje. Hartstikke leuk hoor. Het ergste is, je ziet zelf dat je ouder wordt. Maar dit is toch een prachtige speeltuin? Zo lekker ruim. We houden het draaiende met een stuk of 16 vrijwilligers waarvan het merendeel 60 plussers.” Piep-piep-tu-uut, zegt de Neos, toch zijn de meeste kinderen elders in de speeltuin te vinden. Bij de schommels, het stalen schip (“die boot blijft een toppertje”, zegt Stegemeijer), de oude ondergrondse waterleidingpijpen, een klim en klautertoestel. Wordt de Neos nog feestelijk geopend? “Nee, hoor”, zegt de beheerder.” Wat moet je dan doen? Met Pasen kun je een paashaas in de tuin zetten? Het weer had wel slecht kunnen wezen. Het is toch een leuke, grote speeltuin? Dat is toch goed genoeg.”

NEOS!

Het nieuwe speeltoestel in de IJmuidense speeltuin. (foto united photo/Robin van Lonckhuijsen)

IJmuider Courant, zaterdag 21 februari 2009
Door Hein Flach
Interview van de week

Velserbroeker Jaap Stegemeijer al achtien jaar beheerder speeltuin De Veilige Haven

“En zo schooien we alles bij elkaar”

IJMUIDEN – Deze week is De Veilige Haven weer open gegaan. Opmerkelijk was de presentatie van de nieuwe trekker: het digitale speeltoestel ‘Neos’, waarmee de grote speeltuin een nieuw tijdperk is binnengestapt. “Een toppertje”, weet Jaap Stegemeijer – Ome Jaap voor ingewijden – die de speeltuin met zijn vrouw Nel al achttien jaar beheert. De Neos is voorlopig drie maanden op proef. Als het ding niet bevalt krijgt de IJmuidense speeltuin zijn geld terug, zo heeft Jaap bedongen. Vorige week zaterdag, de openingsdag van het nieuwe speelseizoen 2009, trok de tuin al meteen 200 bezoekers. Een opmerkelijk hoge opkomst, want hoewel het zonnetje vrolijk scheen was het toch behoorlijk fris. De speeltuin is zo vroeg in het jaar open vanwege de vroeg vallende voorjaarsvakantie. Jaap Stegemeijer had trouwens ook wat te vieren. De dinsdag ervoor werd hij 65 jaar. Weekblad de Jutter drukte een grote foto van hem af. Dat schrok de lezers niet af: “Man, wat heb ik een reacties gehad”, grijst hij. Ome Jaap was even een beroemde Velsenaar, hoewel zijn jongere zus Eef – voor ingewijden “Tante Eef” van de speeltuin in Santpoort Noord – echt wereldberoemd is. “In Santpoort dan. Want Santpoort is in vergelijking met IJmuiden een dorp. Daar heb je een vaste meute die naar de speeltuin gaat. “Hier komen veel mensen van buiten. “Letterlijk en figuurlijk trouwens. “Of hier alleen kinderen spelen? Nou, ook volwassenen. s’ Avonds als de hekken dicht zijn. Ach, ik heb er geen moeite mee, als ze maar niks vernielen.” De Veilige Haven heeft rond de driehonderd leden. IJmuidenaren natuurlijk maar ook veel Haarlemmers, en zelfs mensen uit de Zaanstreek, Amsterdam, Heemskerk en Beverwijk. “Ook komen hier veel bussen met schoolreisjes, vorig seizoen kwam de verste uit Heerhugowaard”.
Waarom ze nu juist naar deze speeltuin komen, gelegen in de duinen pal naast het Heerenduinen zwembad, is niet zo moeilijk te raden. Nostalgie is het toverwoord. Je keert als het ware terug in de jaren vijftig van de vorige eeuw, toen de mensen nog vriendelijk voor mekaar waren en respectvol met mekaar omgingen, toen de toekomst in het teken stond van verwachting en opbouw. Weliswaar gechargeerd, maar het is toch dat sfeertje. Ook de entreeprijs doet denken aan lang vervlogen tijden. Een bezoeker betaald 75 cent om binnen te komen en 22,50 voor een gezinskaart. Wat heb je ervoor: een geweldige speeltuin met schommels, klimrekken, een gezellig beheerdersechtpaar, ondergrondse tunnels, glijbanen. En niet te vergeten de nieuwe, vervaarlijk piepende, robotachtige computer “Neos”. Een geel gevaarte waar de kinderen een tijdje naar staan te staren voor ze dichterbij durven te komen. Jaap: “eigenlijk vind ik de doe dingen nog altijd het leukste.” Hij wijst: “zoals de familieschommel, en wat denk je van die toren daar en de oceaan doet het ook goed. En de kabelbaan.” Verleden jaar trok De Veilige Haven 52.000 bezoekers, het jaar daarvoor 56.000. Jaap en Nel komen soms handen tekort om de zaak draaiende te houden. Maar het lukt dankzij een opgeruimd humeur en de niet aflatende inzet van een stuk of 16 vrijwilligers die de toestellen helpen te onderhouden. “Die mensen hebben de sleutel. Als er iets stuk is leg ik een briefje neer en ze repareren het.” Midden in de speeltuin ligt een stalen schip ingegraven. “Een toppertje”, zegt Jaap. “Een jaar voordat ik begon lag hij er al. Twee jaar geleden heeft mijn vrouw hem helemaal geschilderd met haar zuster, een stel mannen hebben er een hele nieuwe vloer ingelegd van hardhout. Die boot is ooit gekocht voor 2500 euro. Hij lag bij de PEN-centrale in Velsen-Noord. De motor is verkocht voor 500. Nou dan heb je dus een speeltoestel voor 2000 euro in plaats van 20 voor die Neos. Trouwens, wat denk je dat zo een schommeltoestel tegenwoordig kost? Je zit zo op drieduizend euro. En zo’n klim en klautertoestel, Amerikaanse stijl? Dertig tot veertigduizend euro.” De beheerder schudt dit soort megalomane bedragen zo uit zijn mouw alsof het niets is. Maar als geen ander kent hij ook de prijs der dingen. 65 jaar geleden werd Jaap Stegemeijer geboren in Velserbroek op boerderij Beekvliet aan de Hofgeesterweg, waar hij nu nog woont. Hij was de oudste van 5 kinderen. “Mijn opa was tuinder, mijn vader veehouder en schillenboer. Ik heb het ruim veertig jaar geleden van hem overgenomen. Dat ging automatisch. Ik was vijftien jaar toen mijn vader ziek werd, samen met mijn broer van veertien zaten we met zijn tweeën als snotneuzen langs de weg. Ik ging in Assendelft naar de Lagere landbouwschool. Drie dagen in de week ging ik erheen, met de fiets via pontje Buitenhuizen. Je wist toen niet beter. Ze hadden de tijd zo ingedeeld dat ik ook een aantal in de dagen schillen kon halen met mijn broer. Met paard en wagen hebben we nog gereden. Later kwam de tractor.” Stegemeijer hield koeien en varkens en dat ging steeds verder. Op het laatst had ik er wel honderd. Ik hield ze in schuren die ik bouwde van oude deuren. Ik mestte ze vet. Ik kocht ze als ze een paar maanden waren en, en met een maand of vier gingen ze weer weg als ze ruim honderd kilo wogen.”

Om zijn dieren te voederen haalde Stegemeijer jarenlang schillen op, en kliek. Hij had twee schillenwijken: Oud-IJmuiden en IJmuiden-oost. “Je ging langs de huizen, poortjes door, schuurtjes, de mensen hadden het al klaar staan. Ook haalde ik afval op bij het Antonius en later Zeeweg Ziekenhuis, Chinese Restaurants, bejaardenhuizen en warme bakkers.” Met de koeien stopte hij in 1975. Zijn bedrijf werd uitgekocht. Hij ging andere dingen doen. Stegemeijer werd taxichauffeur en werkte als broodbezorger bij Bakkerijen van Ewijk en en Winkel. Vijftien jaar geleden deed hij de varkens de deur uit. Dat had twee redenen. Vanwege de angst voor ziekten mocht de mest niet meer worden vervoerd en de kliek niet meer worden opgehaald. Bovendien kreeg Jaap last van zijn rug. “Ik ben twee keer aan een hernia geopereerd. Daarom ben ik ermee opgehouden. Ik heb wel een hele leuke tijd gehad. Ik zou het zo weer overdoen. Hoewel, ik zou nu geen boer meer willen wezen, met al die regeltjes. Daar heb je hier als speeltuin ook mee te maken. De gekste regeltjes. Want kinderen mogen niet meer vallen.” Jaap en Nel hebben zes kinderen. Vijf zijn de deur uit. Zijn verstandelijk gehandicapte zoon (hij heet Jaap en is 33 jaar) woont sinds drie jaar weer thuis. “Daarom is Nel op het moment wat minder vaak op de speeltuin. En ik heb nog een moeder van 92 jaar bij me wonen. Dat gaat hartstikke goed.” De Veilige Haven, Stegemeijer weet nog hoe het achtien jaar geleden begon. Hij had net de tweede herniaoperatie achter de rug. “Ik werd gebeld door onze huidige voorzitter, lijkt het je wat?, vroeg hij. Ik zeg: bel over veertien dagen maar terug, want ik moet het met Nel overleggen. Want zelf kon ik niet rijden, fietsen, niks. Vanwege mijn rug.” Nel zij ja. En Jaap schafte voor zichzelf een zogeheten booster aan: een elektrische driewieler voor gehandicapten waarmee hij vanaf de speeltuin binnendoor via Beeckesteijn naar Velserbroek kan scheuren. “Fantastisch ding, toppie, ik ben zo vrij als een vogeltje. De rit duurt soms wat langer want ik ken iedereen en word onderweg door iedereen aangesproken. Nee, er zit geen dakje op. Ik ben een bink. In de winter kan iedereen me zien met mijn Russische muts.” “Toen we begonnen lag de boot er dus al, de uitkijktoren en de glijbanen. Het grootste deel van de speeltoestellen is inmiddels al vervangen. In eerste instantie was er ook een kinderboerderij. Nel verzorgde de dieren. Die hebben we na een paar jaar afgestoten, omdat het zielig was voor de beesten. Ze stonden te voetballen met de konijnen!

Tja, die dieren. Moet je luisteren, een verhaaltje. Ik kreeg een haan met een kale nek van het naburige asiel. Gooi die haan maar neer bij de kippen, zei ik. Mijn zoon zei: Pa, kun je niet eens wat van die eieren uitbroeien? Dus ik had wat zwarte kippen, die haan erbij. Komt er een leuk nestje uit. Allemaal met een kale nek. Wat denk je dat er gebeurt? Komt er een man van de dierenbescherming. Want ze hadden geklaagd dat er allemaal kippen met een naakte nek liepen en dat ze onder het bloed zaten. Maar dat was het ras! Kale hals, rode nek. Ik maakte er nog een grapje van. ‘In de winter smeer ik die nekjes in met vasaline, dat is tegen de kou’. En: ‘Nel is sjaaltjes aan het breiden’. Die kerel werd echt heel boos. Daar heb ik toch een trammelant mee gehad.” Het winkeltje bij de speeltuin was eerst verpacht, maar Jaap en Nel zijn het op een gegeven moment zelf gaan doen. Met succes. Uit de opbrengst van de entree en het winkeltje wordt ondermeer de speeltuin onderhouden en speeltoestellen bekostigd. Verder draait de speeltuin op allerhande creatieve inkomsten. “Vijf tot zes keer per jaar houden we een bingoavond. Ik kreeg van de kringloopwinkel uit Heemskerk een deel van de opbrengst van de veiling, ook leuk. De Vomar bonnenactie levert jaarlijks ook ongeveer tweeduizend euro op. Al die kleine beetjes dat tikt toch aan. Zo schooien we alles bij elkaar. We huren het terrein voor een symbolisch bedrag van de gemeente. Het gebouw, uit 1994 is van de speeltuin zelf. Een deel van de ruimte verhuren we aan een naschoolse opvang. Daar kunnen we de hypotheek dan weer van betalen. En wat denk je van al die vrijwilligers? Corrie doet de administratie, zei is penningmeester. Een superpenningmeester. Haar moeder breidt truien, en verkoopt die tegen kostprijs. De wol kopen we bij Zeeman, das niet zo duur. Er is ook iemand die kaarten maakt. De kostprijs gaat eraf de rest is voor de speeltuin.” In de verte kreunt de Neos zijn computerachtige geluiden uit. Elders zit een kind op een piepende draaimolen. Volgend jaar bestaat de speeltuin tachtig jaar. Een mijlpaal. “Dan hebben we een groot feest. Er zal een clown rondlopen, we gaan schminken, er komen springkussens en bezoekers mogen er gratis in. Dit is toch een geweldige speeltuin? En we doen het met zijn allen.”

Paspoort:
Bekend van: Jaap is beheerder van speeltuin “De Veilige Haven” in IJmuiden. Hij doet dit werk als vrijwilliger al achttien jaar met zijn vrouw Nel. Jaap en Nel hebben zes kinderen. Een zoon, Jaap (33) woont thuis. Hij is verstandelijk gehandicapt. Zoon Jaap is vaak op de speeltuin te vinden. De speeltuinbeheerder heeft zijn hele leven gewoond in Velserbroek. Jaap ging na de Engelmundusschool in Driehuis naar de Lagere Landbouwschool in Assendelft. Hij hield koeien en 100 varkens. Hij stopte met de koeien in 1975, toen hij door het recreatieschap werd uitgekocht, met de varkens ongeveer 15 jaar geleden toen hij last kreeg van een hernia. Jaap was ook schillenboer in Oud IJmuiden en IJmuiden Oost. Hij was taxichauffeur en werkte voor de bakkerijen Ewijk en Winkel. Thans staat hij op zaterdag achter de bar bij voetbalvereniging VSV.

Jaap en Nel
Foto United Photos/ Sander Koning.

Hofgeest / Jutter 3 juli 2008

“Roze big gesignaleerd in Speeltuin “De Veilige Haven”

IJMUIDEN – In speeltuin “De Veilige Haven” is een nieuw speeltoestel geplaatst, een zogenaamde wipbig. Speeltuinbeheerder Jaap Stegemeijer was er natuurlijk als de kippen bij om dit varkentje eens te kunnen wassen. Zoals te zien op de foto nam ome Jaap de eerste wip af. En nu maar hopen dat de kinderen net zoveel plezier aan het nieuwe toestel gaan
beleven als ome Jaap.

Ome Jaap Stegemeijer neemt de eerste wip af.

Mooie, grote en veilige speeltuin

IJmuider Courant 22 oktober 2007 door Caitlin Meyer

Met de kinderen naar speeltuin “De Veilige Haven” is er tot 25 februari niet meer bij. Gistermiddag sloot de speeltuin na nog een laatste goedbezochte dag de deuren voor het winterseizoen. De enige uitzondering is nog de bingoavond op 24 november vanaf 20:00 uur. De grootste speeltuin uit de omgeving heeft volgens beheerder Jaap Stegemeijer (Ome Jaap) “Echt een superseizoen gehad. We hadden het druk, we hadden het gezellig en we hadden goed weer.” Met ruim 55.000 bezoekers en 400 vaste leden sinds de seizoensstart eind februari kan de Veilige Haven inderdaad spreken van een geslaagde paar maanden. “Dit is het tweede seizoen dat we boven de 50.000 uitkomen. Meestal zitten we tegenwoordig zo bij de 45.000 man.” De groei zit er duidelijk in. “Toen ik hier begon zestien jaar geleden konden we rekenen op 14.000 bezoekers, daarna hebben we er nieuw leven in geblazen en sindsdien trekken we steeds meer bezoekers.” De bezoekers variëren van gezinnen uit de buurt, tot schoolklasjes die de verjaardag van de juf komen vieren, tot groepen kinderen op schoolreis. “We hebben al 20 schoolreisjes ingeroosterd voor volgend seizoen, dat geloof je toch niet?” Ook trekt de Veilige Haven volk van buiten Velsen. “Ja, regelmatig uit Zaandam, Heemskerk, Castricum, zelfs Heerhugowaard. Je vraagt je soms wel af of ze daar geen speeltuinen hebben. Maar van mij mogen ze allemaal komen hoor, ze zijn van harte welkom!” Hoewel de enthousiaste beheerder niet kan vertellen wat “zijn” speeltuin zo bijzonder maakt, de vele bezoekers op de laatste dag kunnen dat nog wel. Ze noemen de mooie grote en veilige omgeving, de uitgebreide en leuke speeltoestellen, de gezellige kantine, de leuke prijsjes (entree is 60 eurocent) en bovenal de sfeer. De kinderen zijn zoet en raken hun energie kwijt. “Je ziet ze niet meer, joh”, lacht een moeder die rustig in een boek kan zitten lezen. Ondertussen lachen, springen en rennen de kinderen tussen hun favoriete plekjes. “Nee, de speelboot is veel leuker dan de schommels”, roept een jongetje met een volle mond popcorn terwijl hij een ander kind probeert bij te benen. Met groeien bedoelt Ome Jaap ook het flink uitbreiden en vernieuwen van de voorzieningen in de speeltuin. In de winterstop zullen de om en nabij 15 vrijwilligers de handen uit de mouwen steken om onderhoudswerkzaamheden uit te voeren en om een nieuw toestel, de Alien, te plaatsen. Alle opbrengsten uit de winkelverkoop en de entree worden, zoals elk jaar, gebruikt om het onderhoud en het nieuwe speeltoestel van 54.000 euro te bekostigen. Hoewel geld onontbeerlijk is zou de Veilige Haven zonder vrijwilligers al helemaal niet meer bestaan, weet penningmeester Cornelia. “We kunnen altijd nieuwe mensen gebruiken, zeker in het winkeltje. Het is leuk voor oma’s en moeders, maar helaas haken de meesten af als de kinderen groter worden.”

Het Laatste speelplezier in de Veilige Haven voor dit jaar. (Foto United Photos/Ade Johnson)

Wat ontsnapte lucht en veel regen

25 februari 2007 IJmuider Courant

Foto United Photos/Koen van WeelDe vier maanden winterstop werden goed gebruikt door de vrijwilligers van speeltuin De Veilige Haven. Twee nieuwe speeltoestellen werden gekocht, in elkaar geknutseld en neergezet. En ook werden banken en alles wat verder vaal was opnieuw in de verf gezet. Helaas viel de opening zaterdag door het slechte weer een beetje in het water.
Jaap Stegemeijer, beheerder van de speeltuin kende vandaag al geen goede start. Op weg, vanuit Velserbroek, kreeg hij bij de schouwburg Velsen een lekke band met zijn scootmobiel. Maar Jaap had zich niet klein laten krijgen door wat ontsnapte lucht. Geheld naar de kant van zijn goede band zette hij zijn tocht voort. Bij de speeltuin aangekomen bleek dat het dusdanig regende dat overwogen werd de boel maar dicht te houden. Veel kinderen zouden met dit weer toch niet komen. Het feit dat hij en vrijwilligster Corrie Boot toch de hele dag aanwezig bleven om een bingoavond voor te bereiden, deed ze besluiten de hekken open te gooien. Uiteindelijk viel het aantal bezoekers hem nog alleszins mee.
Jaap en Corrie staan achter de tot de nok gevulde toonbank in de kantine. Welk soort snoep maar te bedenken is, het staat hier op de kinderen te wachten. ,,Ik heb altijd een boerderij gehad. Toen ik hier begon wist ik alles van koeien en schapen, maar niets van snoep of waar je dat moest kopen.” Nu weet Jaap alles van snoep.

Zondag IJmuiden 03 juli 2005

Altijd leuk voor kinderen

“Het is er gewoon goed toeven.” Zo omschrijft secretaris Ina Zijl het succes van Speeltuin De Veilige Haven. Zaterdag 9 juli wordt er van 13.00 tot 17.00 uitgebreid feest gevierd vanwege het 75-jarig bestaan. Bij de Veilige Haven weten ze wel wat kinderen leuk vinden. Zo omvat het jubileumprogramma onder andere gratis entree voor iedereen, schminken, springkussens, clowns en muziek. Bovendien krijgen de gasten nog wat lekkers gepresenteerd. De grote speeltuin aan de Heerenduinweg in IJmuiden biedt ontspanning aan jong en oud. „De ouders vermaken zich op een bankje terwijl de kinderen wat aanrommelen. Voor weinig geld kan er een kopje koffie of een snoepje in het winkeltje worden gekocht. De entreeprijs is bovendien erg laag.” Nieuw dit jaar is dat de organisatie een samenwerking is aangegaan met het ernaast gelegen pas gebouwde zwembad De Heerenduinen. Op vertoon van hun zwemkaartje hebben bezoekers op dezelfde dag gratis toegang tot De Veilige Haven. Het beheer van de tuin is in handen van het echtpaar Nel en Jaap Stegemeijer. Samen met een groep van ongeveer 25 vrijwilligers steken ze veel tijd en energie in de tuin. Tijdens het seizoen van februari tot en met de herfstvakantie zijn bezoekers elke dag op bepaalde uren welkom, behalve de maandag. Het winterseizoen wordt gebruikt om het terrein bij te houden en de toestellen op te knappen. Verder organiseert het team bingoavondenwaarvan de opbrengst wordt gebruikt voor de aanschaf van nieuwe materialen. Sinds de grondige renovatie van 1989 maakt Zijl deel uit van het bestuur. „Van klein tot een jaar of twaalf kunnen ze bij ons terecht. Daarna is het niet spannend genoeg meer voor ze. We zitten hier op een mooie locatie”, beaamt ze. De zeer ruim opgezette speeltuin trekt niet alleen liefhebbers uit de buurt. Ook scholen uit de wijde omgeving komen er graag voor het jaarlijkse schoolreisje. Verder maakt de naschoolse opvang dankbaar gebruik van de voorzieningen. „Het bezoekeraantal neemt elk jaar nog toe met 5000.” In 2004 ontvingen de vrijwilligers meer dan 56.000 mensen. Sinds de oprichting in 1930 maakte de tuin een gestage ontwikkeling door. De uitgestrektheid van het oorspronkelijke duinterrein is echter altijd ongewijzigd gebleven. „Toen werd het opgezet als een vereniging met een buurthuis erbij. Tegenwoordig zijn we een stichting met bestuur.” Wat maakt het speeltuinwerk zo aantrekkelijk voor de medewerkers? De secretaris: „Je dat die kinderen heel erg vermaken. Verder heb je contact met de ouders. Sommigen die heel vaak komen leer je kennen. Het is leuk om te zien dat kinderen niet veel nodig hebben als ze maar kunnen rennen en klimmen.
 Speeltuin “De Veilige Haven” viert komende zaterdag haar jubileum. (foto Kees Blokker)

Speeltuin “De Veilige Haven” viert komende zaterdag haar jubileum. (foto Kees Blokker)

Ondanks matige zomer veel animo speeltuin “De Veilige Haven”

Nieuwsblad IJmuiden 4 augustus 2004 door Joke Versloot

IJmuiden – Corry Boot zit onder haar parasolletje onder het genot van een lekker kopje koffie aan de kassa. Zes dagen per week is zij op haar stekkie te vinden. Tien jaar lang zet zij zich in als vrijwilligster al in voor “De Veilige Haven”. Haar zoons inmiddels 13 en 17 jaar zijn de speeltuin ontgroeid. Geen reden voor moeder Boot om te stoppen. Zij vertelt dat de speeltuin ieder jaar tijdens de voorjaarsvakantie open gaat en na de herfstvakantie weer sluit. Wij hebben niet geleden onder de matige weersomstandigheden deze zomer vertelt zij. “Dit jaar hebben we tot nu toe maar liefst 45.000 bezoekers over de vloer gehad aldus Corry. De speeltuin is het aantrekkelijkst voor kinderen tussen de 2 en 10 jaar. Oma Burgos uit Wormerveer is het hier niet mee eens. Kleinzoon Reinando, 10 maanden oud, wordt heerlijk in een schommel heen en weer gewiegd. De kreetjes van de baby getuigen dat hij het naar zijn zin heeft. Dat hebben Karina (4), Naomi en Maaike (8) zonder twijfel. Enthousiast beklimmen de meiden een van de speeltoestellen. “Wij zijn hier met onze juf van naschoolse opvang “De Parachute” uit Haarlem Noord. Wij zouden eerst ergens een schat gaan zoeken maar daar barst het van de wespen”, vertelt het drietal. De juf komt aangelopen. “wij hadden eigenlijk willen uitwijken naar de speeltuin in Santpoort-Noord maar die is pas om 2 uur open. Geen man overboord de kinderen vermaken zich hier ook uitstekend. Het is een overzichtelijke speeltuin en ik kan alles goed in de gaten houden aldus de juf. Aan de picknicktafel zit mevrouw Ursem samen met haar moeder. Haar kinderen Luuk en Koen zijn in geen velden te bekennen. “Zij vermaken zich uitstekend en komen alleen af en toe langs om wat te drinken of te eten. Een nichtje van mij ging hier ooit naar toe met schoolreisje, zodoende wisten wij van het bestaan van deze speeltuin af. Wij zijn hier nu voor de tweede keer, de eerste keer konden we het niet goed vinden, hij licht ook zo achteraf”, aldus moeder en dochter. Kijk eens hoe hoog ik geklommen ben roept kelvin (10). Zijn vriendje is behoorlijk onder de indruk. Als Kelvin vanuit zijn uitkijkpost ziet dat de kabelbaan onbemand is vliegt hij naar beneden en samen rennen de jongens richting de kabelbaan. Gelukkig was hun krachtinspanning niet voor niets want van de andere kant van het terrein komen diverse andere kinderen aangerend. Helaas waren die net iets te laat. Ouders, verzorgers en begeleiders genieten van een zonovergoten dag. Met een hapje en een drankje hebben zij zich geparkeerd op het gezellige terras van de speeltuin.

Corry Boot temidden tussen ‘haar’ kinderen

Corry Boot temidden tussen ‘haar’ kinderen

Wat zou de speeltuin moeten zonder Jaap en Nel

Huis aan Huis 16 oktober 2003

IJMUIDEN – Of ik zin had om voor vier middagen in de week beheerder te worden van de speeltuin, samen met een ander. 12 ½ jaar gelden werd ik gebeld door de toenmalige penningmeester van speeltuin “De Veilige Haven”, Herman van der Made. Jaap Stegemeijer, herinnert zich nog goed hoe hij en zijn vrouw Nel als vrijwilligers in die mooie speeltuin van IJmuiden begonnen. Samen met Nel had hij in Velserbroek een boerderij met Koeien en varkens. Toen hij zijn land had verkocht aan het recreatieschap Spaarnwoude, heeft hij nog een tijdlang varkens gehouden en op de schillenkar door Velsen gereden. “Elke zes weken versleet ik een paar klompen.” Daarna werd hij vrachtwagenchauffeur, totdat hij door ernstige rugproblemen afgekeurd werd. En dat betekende thuis zitten. “Daar zat hij dan, terwijl hij zo graag onder de mensen was”, vertelt Nel. Dus toen dat telefoontje kwam, vroeg ik of dat niks voor hem was. En zo gebeurde het dat Jaap in het voorjaar van 1991 beheerder werd van de toen net gerenoveerde speeltuin.

Toen de andere beheerder het na een jaar voor gezien liet, besloot Nel in te springen. In het oude gebouw, dat op de plek van de zandbak stond, zorgde zij voor de koffie, limonade en snoep. Zij herinnert zich die beginjaren nog goed. “In die tijd wisten we nog niet goed waar we onze voorraad vandaan moesten halen. Gingen we naar de VEN in Haarlem omdat we daar bij tien dozen chips de elfde gratis kregen; of naar de Makro in Amsterdam omdat het ijs er in de aanbieding was. We wikkelden het ijs in wollen dekens om het koel te houden en dan ging het thuis de vriezer in. Later leerde we de adresjes kennen en kostte het allemaal wat minder tijd”. Ook nam Nel de verzorging van de beesten op zich. “In onze eerste jaren van de speeltuin was er nog een kinderboerderij, Reintje de Vos heeft hier vaak een maaltijd gehaald. Het was veel werk, maar erg leuk. Langzamerhand maakte de beestenboel steeds meer plaats voor nieuwe speeltoestellen. Alleen de duiven in hun prachtige til zijn gebleven. Aanvankelijk waren er maar weinig andere vrijwilligers. De hele familie Stegemeijer hielp zonodig mee. Oma vulde zakjes snoep voor het winkeltje in de boerderij thuis. De oudste zonen maaide het gras met een maaimachine. Op een nacht was deze maaimachine gestolen en men nam contact op met de IJmuider Courant. Iemand las van de diefstal en schonk hen een nieuwe machine. Van het een kwam het ander, nooit ging men bij de pakken neerzitten. En zo vormde zich een grote groep betrokkenen rondom Jaap en Nel. Dat geeft een goed gevoel: “We zijn zo langzamerhand een grote speeltuinfamilie geworden. Gezellig! En handig, want er is altijd wel iemand die ergens wat vanaf weet of een goedkoop adresje kent. Zelfs de bouw in 1994 van het nieuwe gebouw is grotendeels door vrijwilligers gedaan”. Jaap en Nel zijn nu niet meer weg te denken uit de speeltuin. Samen met de nu grote groep vrijwilligers zorgen zij ervoor dat de speeltuin er altijd piekfijn uitziet. Herman van der Made, die inmiddels voorzitter is van Stichting Speeltuin De Veilige Haven, vertelt: “Wat zouden we moeten zonder Jaap en Nel? Ze staan dag en nacht klaar voor de speeltuin. Ook buiten de normale openingstijden. Als er een juf belt om haar verjaardag met de klas te vieren in de speeltuin, gaan ze gewoon wat extra uurtjes eerder open. Ze reizen stad en land af om voor een mooie prijs een nieuw speeltoestel aan te schaffen. Liefst het showmodel van de beurs met een flinke korting, en dan ook nog gratis gebracht en geplaatst. Dat lukt ze dan ook nog.’ Het speeltuinseizoen voor 2003 zit er bijna op. Een paar heerlijke maanden van niks doen? ‘Nee, zo werkt het niet’, lacht Jaap. “We zijn in de wintermaanden zeker twee keer per week in de speeltuin, om nieuwe speeltoestellen te plaatsen, onderhoud te plegen, er is altijd wel wat te doen.’ Zondagmiddag om 5 uur gaat de poort dicht. Dan zal het bestuur van de speeltuin Jaap en Nel in het zonnetje zetten voor hun inzet de afgelopen jaren. Twaalfeneenhalf jaar fulltime vrijwilliger zijn, dat is een hele prestatie!

Spelen in het zonnetje

IJmuider Courant 1 maart 2003
IJMUIDEN – Groepjes kinderen, moeders met kinderwagens en colonnes kleine fietsertjes steken over bij de oversteekplaats op de Heerenduinweg. Speeltuin De Veilige Haven is weer open en dat is te merken. Een klein jongetje probeert zich bij de ingang al los te wurmen uit een buggy. ,,Ik wil eruit”, schreeuwt het mannetje beslist. Hij kijkt met grote ogen naar de schommels, wipkippen en glijbanen. De laatste dag van de voorjaarsvakantie. Moeders en een enkele vader genieten druk keuvelend in het zonnetje op het terras. De speeltuin heeft in een paar dagen tijd rond de vijfduizend bezoekers ontvangen (tegenover tweeduizend in dezelfde periode vorig jaar). ,,Top!” zegt beheerder Jaap Stegemeijer, alias ‘Ome Jaap’. ,,Er stond zaterdag een heel regiment voor het hek te wachten. Het ligt aan het weer hè, want ik mag aannemen dat ze niet voor mij komen.”,,Bent u Ome Jaap”, vraagt Eugenie Nelissen voorzichtig. Ze koopt een abonnement voor haar 4-jarige tweeling Goldie en Brad, die binnen enkele minuten in geen velden of wegen te bekennen zijn. ,,Ze hebben het hier erg naar hun zin”, zegt Nelissen, die sinds vorig jaar veel in de speeltuin komt. Af en toe komt de tweeling voor een snoepje langs. Ondertussen zit Eugenie lekker op het terras. ,,Ik neem wat boekjes mee of ik kom wel iemand tegen om mee te beppen. “Acht vrijwilligers zijn op de been om kaartjes te verkopen á vijftig cent, de snoepbar te bemannen en een oogje in het zeil te houden. In de winter hebben ze alle toestellen opgeknapt. Ome Jaap is opgelucht dat alle vrijwilligers van het voorgaande jaar weer van de partij zijn.,,Daardoor blijven we draaien”, zegt hij.,,Het is elk jaar weer gokken: wie komt terug?”De entree van De Veilige Haven is vernieuwd: op de plek van de familieschommel staat het nieuwe speeltoestel voor de wat oudere kinderen. De schommel en de kabelbaan zijn verderop op het terrein neergezet. ,,Nu zijn de centen op”, zegt Ome Jaap. Om de kas wat te spekken organiseert De Veilige Haven kienavonden, de eerstvolgende avond is op zaterdag 22 maart.
Op dinsdag en donderdag is de speeltuin van drie tot vijf uur ’s middags open, op maandag zijn de deuren gesloten en op de overige dagen kunnen kinderen er terecht van een tot vijf uur ’s middags. Tijdens schoolvakanties gelden andere openingstijden. Uiteraard zijn ook de overige speeltuinen in de regio weer geopend, zoals Speeltuin de Speelhoek aan de Orionweg in IJmuiden en de speeltuin van ‘Tante Eef’ aan de Valckenhoefflaan in Santpoort-Noord.
De kinderen hoor je niet, het zonnetje schijnt. Ook voor ouders is het in Speeltuin De Veilige Haven goed toeven.

 

 

 

 

 

 

 

De kinderen hoor je niet, het zonnetje schijnt. Ook voor ouders is het in Speeltuin De Veilige Haven goed toeven.

Herfstvakantie betekent einde speeltuinseizoen

Ik mis de speeltuin in de winter

IJmuider Courant 15 oktober 2002

Velsen – Twee moeders genieten in het herfstzonnetje van het mooie weer. Ondertussen vermaken hun kinderen zich in speeltuin de Veilige Haven aan de Heerenduinweg te IJmuiden. Na de herfstvakantie gaat de speeltuin, die afgelopen seizoen een record aantal bezoekers ontving, dicht. “We moeten het er nou nog even van nemen” zegt de IJmuidense Anja van Beilen. Zoons Marvin (6) en Rodney (7) schommelen, rennen en klimmen. “De boot is het leukste” vertelt Marvin terwijl hij met een roodaangelopen gezicht een kuil graaft in de zandbak. Moeder Anja zit met Anneke Corbijn – haar zoontje Niels (4) loopt ook ergens rond – op het terras. Beiden hebben een seizoenskaart en gaan vrijwel dagelijks naar de speeltuin toe.”Je ziet de kinderen niet”, zegt Anja, “alleen af en toe voor een snoepje en wat drinken. Ik mis het in de winter wel.” De Veilige Haven ontving afgelopen seizoen bijna 45.000 bezoekers. Dit jaar zijn het er zelfs 49.700. “Dat is een nieuw record” zegt beheerder Jaap Stegemeijer beter bekend als ‘ome Jaap’. “De kinderen komen hier niet alleen uit de buurt, maar uit de hele omtrek. Voor volgend jaar hebben we al een stuk of tien schoolreisjes staan.” De speeltuin gaat elk jaar na de herfstvakantie dicht. Dat betekent niet dat de vrijwilligers stil zitten. Een groot deel van de toestellen krijgt een nieuw likje verf. “Als je niet dicht gaat kom je nooit aan renoveren en schilderen toe” , zegt Jaap. Op het terrein ligt ook een nieuw speeltoestel klaar, een klauter en klimhuis geïmporteerd uit Amerika. Geen goedkoop toestel, vertelt Jaap ” Ik heb nog aardig wat van de prijs afgekregen, maar het kost toch 45.000 EURO. Kan je een nieuwe Auto voor kopen.

De IJmuidense Anja van Beilen en zoontje Marvin zullen de speeltuin missen in de winter

70 jaar geleden opgericht

Kinderen die strandmoe zijn gaan naar De Veilige Haven

Bezoekersaantallen IJmuidense speeltuin stijgen explosief

IJmuider Courant Augustus 2001 door Thijs Peters

IJMUIDEN – ‘Wy zyn tans verenigt en knus by elkaar. Meisjes en jongens hier dreigt geen gevaar’ Aan de wand van de winkel- en recreatieruimte van de speeltuin hangt het oude clublied. „Ik denk van voor de oorlog. We hebben het op zolder gevonden. Ik vond dat het een plaatsje verdient “, zegtVrijwilligster Nel Stegemeijer. De speeltuin bestaat al 71 jaar. Nel en haar zus Adrie weten noghoe ze als kleine meisjes twee dropjes kochten voor een cent. Duur is het winkeltje nog steeds niet; limonade of een waterijsje voor 25 cent. „Als de kinderen een kwartje op straat vinden, rapen ze het gewoon op. Dan kunnen ze een snoepje kopen bij ome Jaap.” Tot Jaap Stegemeijer jaren geleden werd afgekeurd, was hij boer in Velserbroek. Om niet achter de geraniums te belanden ging hij samen met zijn vrouw Nel als vrijwilliger aan de slag in de speeltuin De Veilige Haven aan de Heerenduinweg in IJmuiden. De afgelopen tien jaar is hetechtpaar ’s zomers meer dan veertig uur per week in de weer. Na de herfstvakantie gaat De Veilige Haven dicht. “Wij hebben die winterslaap hard nodig”, zegt Nel. Niet dat er in de winter helemaal niets te doen is. Dan gaan ze schilderen en knappen ze de toestellen op. Tot voor kort moesten ook de dieren worden verzorgd. „Die lopen nu bij ons op de boerderij. Het schoonmaken van de konijnenhokken was te veel werk. Je moet keuzes maken” vertelt Jaap. Alleen de duiven vliegen nog af en aan naar hun gloednieuwe duiventil.De bezoekersaantallen zijn de laatste jaren explosief gestegen „Dit jaar zijn er al meer dan 30.000 mensen geweest”, zegt Nel trots. Een andere verklaring dan ‘We zijn zo aardig’ hebben de vrijwilligers niet. Of toch. Nel denkt dat het komt doordat de kinderen niet meer op straat kunnen spelen. „Hier in IJmuiden staan de straten vol met auto’s. Daar kunnen ze toch geen balletje meer trappen.” Tessa (8) en Romi (10) komen graag in De Veilige Haven. „We vinden het hier vet gaaf’, zeggen de twee beste vriendinnen. Het leukste is de kabelbaan maar ook de gloednieuwe familieschommel is populair. Krijn (6) en Martijn (7) zitten het liefst in de boot, ‘piraatje spelen’. De meeste kinderen zijn jonger dan tien jaar en komen meestal met hun ouders. Hoewel de meerderheid uit de gemeente Velsen komt, krijgt de speeltuin steeds vaker gasten uit de rest van de regio. „Zelfs Engelsen die op de boot moeten wachten” vertelt Nel. Naar mate de zomer vordert, wordt het drukker., De kinderen zijn dan strandmoe” aldus Nel. Tien vaste vrijwilligers kent de speeltuin, maar in totaal zijn er minstens dertig mensen zo nu en dan behulpzaam. Zoals oma Mieke die thuis zakjes snoep vult, en de oude vuilnisman ome Willem die de prullenbakken leegt. De speeltuin is ook voor het onderhoud van de speeltoestellen grotendeels afhankelijk van een handige buurman of kennis. Het geld dat er is wordt geïnvesteerd in nieuwe toestellen. „Het torentje met klimwand kostte ons 58.000 gulden”, herinnert Jaap zich. Corrie, volgens de Stegemeijers hun grootste steunpilaar, springt op van haar stoel. „Ze zijn vanuit de boot met scheppen aan het gooien.” Hoewel het niet de taak van de vrijwilligers is letten ze goed op. Gelukkig gebeurt er volgens Jaap zelden iets. „Mocht een kind een keertje vallen dan krijgt het een washandje met een waterijsje er in. Een ijsje tegen het bloeden.”

Nel en Jaap Stegemeijer vrijwilligers van de speeltuin De Veilige Haven op de gloednieuwe familieschommel.

“De Veilige Haven” in computertijd zelfs springlevend

Het is aandoenlijk om te zien hoe kinderen zich te goed doen aan een flesje cola. Ze koesteren het als een godendrank. Maar vermoedelijk moesten ze het toen, vlak voor en na de oorlog, doen met slechts één flesje priklimonade in de paar maanden. Wie dorst had als kind, kon naar de kraan voor een beker leidingwater. Geen cola. Voor dat soort luxe was geen geld. De cola uitdeelpost is te zien op een video met oude filmopnames van speeltuin ‘De Veilige Haven’. De band zit vol zwart witbeelden uit de beginperiode van de speeltuin, die zeventig jaar geleden werd opgericht. De speeltuindag was het jaarlijkse hoogtepunt voor de IJmuidense jeugd. Met de IJmuider Harmonie voorop en begeleid door een Bromsnor achtige veldwachter marcheerden tientallen kinderen in een lange stoet door de straten.

Daarna was het op het speeltuinterrein zaklopen, koekhappen en kijken naar de poppenkast. En als het warm werd, was daar dat flesje cola. Ome Henk heeft die tijd als kind meegemaakt. De zeventiger is nu nog te vinden op het terrein van De Veilige Haven achter het zwembad aan de Heerenduinweg om de speeltuin in orde maken voor het nieuwe seizoen. Dat begint vandaag. Ome Henk, wroetend in zijn herinneringen: „De vereniging is opgericht door werklozen. We hadden toen alleen een houten keetje. Het was een anno tijd. Mijn vader kreeg negen gulden steun in de week en daar ging ook nog vier gulden vijftig af voor de huur. De speeltuin entree kostte een dubbeltje of een stuiver, precies weet ik dat niet meer, maar dat kon er eigenlijk niet vanaf. Als kind had je niks. De speeltuin was iets moois om naar toe te gaan. Je had toen nog geen buurthuis. Die functie had de speeltuin eigenlijk.” De Veilige Haven heeft in de zeventig jaar van haar bestaan vele generaties Velsenaren een leuke jeugdtijd bezorgd. Maar heel even zag het er naar uit, dat de speeltuin het nieuwe millennium niet zou halen. Ruim tien jaar geleden was er gebrek aan geld en vrijwilligers. De toestellen roestten weg. Ome Henk: „Het lag een paar jaar helemaalop z’n gat.” Tien jaar geleden heeft een nieuw bestuur de schouders gezet onder de wegkwijnende speel-tuin. Met subsidie van de gemeente, Jantje Beton en de verkoop van postzegels kwam geld binnen om de zaak nieuw leven in te blazen. Dat is gelukt. De beheerders Nel en Jaap Stegemeijer lopen nu rond in een bloeiend kinderverblijf. De Veilige Haven is een paar jaar terug zelfs door het blad Ouders van Nu uitgekozen tot de mooiste speeltuin van Nederland. Op schoolreisjes is de IJmuidense speeltuin een geliefd tussenstation. Vijfjaar geleden is een nieuw onderkomen gebouwd. Daarin kunnen kinderen ondermeer snoep kopen in een winkeltje. Met die inkomsten financiert de speeltuin elk jaar weer nieuwe toestellen. Stegemeijer: „Het afgelopen jaar telden we 42.000 kinderen. Tien jaar terug was dat minder dan de helft. Het leuke is dat de speeltuin iets is van vroeger, maar ook nu nog populair is bij de jeugd. Je hoort steeds dat kinderen alleen nog achter de computer zitten, maar gelukkig merken wij dat niet.” Speeltuin De Veilige Haven is vanaf vandaag geopend. Entree: één gulden. Op 15 juli wordt een groot jubileumfeest gehouden.
“De Veilige Haven” ruim een eeuw geleden. Ome Piet Rekers, de eerste speeltuinbeheerder vermaakt de kinderen.

“De Veilige Haven” ruim een eeuw geleden. Ome Piet Rekers, de eerste speeltuinbeheerder vermaakt de kinderen.

Noord Hollands Dagblad 13 juli 2000

IJmuidense speeltuin al zeventig jaar “Veilige Haven” voor kinderen

IJMUIDEN – Met een groot kinderfeest viert speeltuin De Veilige Haven in IJmuiden zaterdag dat zeventig jaar geleden voor het eerst de deuren werden geopend. Vele generaties kinderen uit IJmuiden, maar ook uit Velsen-Noord bewaren leuke herinneringen aan deze tuin. De beheerders Nel en Jaap Stegemeijer kijken vol verwachting uit naar de feestdag. Zo’n tien jaar geleden kwamen Nel en Jaap Stegemeijer bij de IJmuidense speeltuin terecht. „Dat was vlak na de renovatie van het terrein. Alles moest worden vervangen, want de meeste speeltoestellen waren versleten”, zegt Nel. Inmiddels zijn de meeste toestellen alweer opnieuw vervangen, om de speeltuin zijn moderne uitstraling te laten behouden. Bovendien zijn de veiligheidseisen steeds strenger geworden. De aanschaf van de toestellen wordt voor een grootste gedeelte gefinancierd uit de opbrengst van het winkeltje, dat Nel vlak na haar komst met enkele moeders besloot op te starten. Nel ,,We verkochten eerst twee soorten ijsjes en twee soorten drankjes. Als je nu naar de ijskast kijkt, dan zie je dat het aanbod aardig is uitgebreid. We zijn heel klein begonnen en hebben vijf jaar geleden het huidige stenen gebouw officieel geopend. Dat was ons laatste grote feest.” ,,Alles wat we verdienen in het winkeltje gaat naar speeltoestellen. We proberen overigens wel de prijzen laag te houden. Van de winkelopbrengst van 1999 hebben we een familieschommel aangeschaft. Natuurlijk houden we ook andere acties om geld binnen te krijgen. De toestellen zijn namelijk erg duur.” Inmiddels wordt er weer hard gewerkt voor een nieuw toestel. De tekening laat een prachtige vuurtoren met glijbaan zien. „Daar hebben we geld voor nodig en we zijn ook op zoek naar sponsors”, meldt Nel. Zeventig jaar geleden zag de speeltuin het levenslicht. „Bij de uitbreiding van IJmuiden werd duidelijk dat er een extra speeltuin nodig was in de gemeente. Dit gebied lag in een bos en daar hebben ze toen een kale plek van gemaakt en met enkele vrijwilligers handgemaakte toestellen neergezet. Wie er ooit mee begonnen is, weten wij eigenlijk niet”, laat Nel Stegemeijer weten. „Een zekere Ome Piet Reek is lange tijd beheerder van de speeltuin geweest, maar ik geloof niet dat hij er vanaf het eerste uur bij was.” Vlak na de grote renovatie, tien jaar geleden, trad het echtpaar Stegemeijer aan als be-heerders. „In het eerste jaar hadden we 19.000 bezoekers. Vorig jaar was een mevrouw uit Beverwijk de 40.000ste bezoekster. Dit jaar staan we al op ruim 25.000 bezoekers”, laat Jaap weten. De groei heeft te maken met het feit dat de speeltuin al lang niet meer alleen bezocht wordt door kinderen en hun ouders uit IJmuiden. „We hebben kinderen uit de verre omgeving langs gehad. Laatst hadden we scholen uit Zuid-Schermer en Heemstede op bezoek. Ons groei heeft ook te maken met het feit dat we al eind februari open gaan”, aldus Nel. „Alleen met regen zijn we dicht. Behalve als er schoolreisjes komen, dan gaan we wel open. Twee jaar geleden hadden we tweehonderd kinderen van een school uit Heemskerk te gast. Het regende vrij stevig, maar zij hebben de dag van hun leven gehad. Ons complex wordt wel eens gekscherend Klein Linneaushof genoemd”, zegt Nel lachend. Een speciale feestcommissie is in het leven geroepen om het jubileum luister bij te zetten. Tussen 13.00 en 17.00 uur is er veel te beleven op het terrein van de speeltuin aan de Heerenduinweg. Naast de bestaande toestellen wordt er ook een springkussen neergelegd. Verder kunnen de kinderen zich laten schminken en lopen er goochelaars rond. Bovendien worden de winnaars van de kleurwedstrijd, die de afgelopen maanden is gehouden, bekendgemaakt. Aan het einde van de dag krijgen alle kinderen nog een verrassing mee naar huis.

Nel en Jaap Stegemeijer (rechts), geflankeerd door enkele vrijwilligers en bezoekers, zijn de laatste tien jaar de beheerders van de speeltuin.

Huis aan Huis 20 juli 2000
Speeltuin bestaat 70 jaar

Feest in speeltuin “De Veilige Haven”

IJMUIDEN – Afgelopen zaterdag was het feest in speeltuin de Veilige Haven aan de Heerenduinweg, ter ere van het 70-jarig bestaan. Het weer, dat was de grootste zorg van de vele vrijwilligers die bij dit feest betrokken waren. ‘Laat die kurk in de wolk zitten’, was een veelgehoorde kreet. Dat hielp: op een enkel buitje na bleef het gelukkig droog. De speeltuin bood een feestelijke aanblik: overal hingen ballonnen, slingers en vlaggen. Vrolijke muziek die werd verzorgd door een DJ, schalde over het terras. Er stond een groot springkussen, waarop de kinderen zich konden uitleven. Er liep een goochelaar rond, die pingpongballetjes uit de oren en neuzen van de kinderen toverde. Een Vrijwilligster, getooid met een Volendammer kapje en knaloranje vlechten, deelde ijsjes uit, de paashaas hielp met het draaien van suikerspinnen en verschillende vrijwilligers waren als piraat verkleed. Ook de kinderen zagen er prachtig uit: geschminkt als vlinder, lieveheersbeestje of als ninja turtle vermaakten zij zich prima in de speeltuin. Vrijwilliger Jaap, verantwoordelijk voor het bijhouden van de bezoekersaantallen, zat vlak bij de ingang de bezoekers te turven. Later bleek dat hij in totaal duizenddrieënvijftig bezoekers geteld had! Vrijwilligster Maaike deelde bij de ingang gratis bonnenboekjes aan de kinderen uit. Met de bonnen uit dit boekje konden de kinderen een ijsje, limonade met snoep en popcorn of een suikerspin halen bij een van de vele kraampjes die in de speeltuin stonden. Daar ontstonden lange rijen geduldig op hun beurt wachtende kinderen. Er was ook een kraampje waar een goochelaar de kinderen trucjes met kaarten en munten leerde en een kraampje waar de kinderen zich konden laten schminken. Op de laatste bon uit het boekje stond: “verrassing”. Hiermee konden de kinderen bij het naar huis gaan een cadeautje uitzoeken. Er lagen zoveel leuke dingen dat het moeilijk kiezen was. Moegespeeld, maar tevreden gingen de kinderen aan het eind van de middag weer met hun ouders naar huis. En de vrijwilligers kunnen terug kijken op een zeer geslaagd feest!

Mede dankzij de vele vrijwilligers werd de speeltuin-feestdag een groot succes.